Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξέλιξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξέλιξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Mineral Kingdom

Evolution isn’t just for living organisms. Scientists at the Carnegie Institution have found that the mineral kingdom co-evolved with life, and that up to two thirds of the more than 4,000 known types of minerals on Earth can be directly or indirectly linked to biological activity. The finding, published in American Mineralogist*, could aid scientists in the search for life on other planets.



Robert Hazen and Dominic Papineau of the Carnegie Institution’s Geophysical Laboratory, with six colleagues, reviewed the physical, chemical, and biological processes that gradually transformed about a dozen different primordial minerals in ancient interstellar dust grains to the thousands of mineral species on the present-day Earth. (Unlike biological species, each mineral species is defined by its characteristic chemical makeup and crystal structure.)



“It’s a different way of looking at minerals from more traditional approaches,” says Hazen. “Mineral evolution is obviously different from Darwinian evolution—minerals don’t mutate, reproduce or compete like living organisms. But we found both the variety and relative abundances of minerals have changed dramatically over more than 4.5 billion years of Earth’s history.”



All the chemical elements were present from the start in the Solar Systems’ primordial dust, but they formed comparatively few minerals. Only after large bodies such as the Sun and planets congealed did there exist the extremes of temperature and pressure required to forge a large diversity of mineral species. Many elements were also too dispersed in the original dust clouds to be able to solidify into mineral crystals.



As the Solar System took shape through “gravitational clumping” of small, undifferentiated bodies—fragments of which are found today in the form of meteorites—about 60 different minerals made their appearance. Larger, planet-sized bodies, especially those with volcanic activity and bearing significant amounts of water, could have given rise to several hundred new mineral species. Mars and Venus, which Hazen and coworkers estimate to have at least 500 different mineral species in their surface rocks, appear to have reached this stage in their mineral evolution.



However, only on Earth—at least in our Solar System—did mineral evolution progress to the next stages. A key factor was the churning of the planet’s interior by plate tectonics, the process that drives the slow shifting continents and ocean basins over geological time. Unique to Earth, plate tectonics created new kinds of physical and chemical environments where minerals could form, and thereby boosted mineral diversity to more than a thousand types.



What ultimately had the biggest impact on mineral evolution, however, was the origin of life, approximately 4 billion years ago. “Of the approximately 4,300 known mineral species on Earth, perhaps two thirds of them are biologically mediated,” says Hazen. “This is principally a consequence of our oxygen-rich atmosphere, which is a product of photosynthesis by microscopic algae.” Many important minerals are oxidized weathering products, including ores of iron, copper and many other metals.



Microorganisms and plants also accelerated the production of diverse clay minerals. In the oceans, the evolution of organisms with shells and mineralized skeletons generated thick layered deposits of minerals such as calcite, which would be rare on a lifeless planet.



“For at least 2.5 billion years, and possibly since the emergence of life, Earth’s mineralogy has evolved in parallel with biology,” says Hazen. “One implication of this finding is that remote observations of the mineralogy of other moons and planets may provide crucial evidence for biological influences beyond Earth.”



Stanford University geologist Gary Ernst called the study “breathtaking,” saying that “the unique perspective presented in this paper may revolutionize the way Earth scientists regard minerals.”

Video Interview with Robert Hazen

__________________

*Robert M. Hazen, Dominic Papineau, Wouter Bleeker, Robert T. Downs, John M. Ferry, Timothy J. McCoy, Dimitri Sverjensky and Hexiong Yang (2008) Mineral evolution. American Mineralogist. 93:1693-1720.







Image caption: The evolution of organisms with mineralized skeletons, such as this fossil trilobite, had a huge impact on the types of rocks and minerals formed at the Earth’s surface.

Imagination

Imagination draws its energy from a confrontation with desire. It feeds off desire, transmuting and magnifying reality through desire’s power. Fantasy does the opposite; it avoids desire by fleeing into a crude sort of wish-fulfillment that seems much safer. Fantasy might be teddy bears, lollipops, sexual delights, or superhero adventures; it also might be voices in one’s head urging acts of outrage and mayhem. Or it might be the confused world of separation and fear we routinely live in, a threatening yet seductive world that promises us the happiness we seek when our fantasies finally become real. Imagination confronts desire directly, in all its discomfort and intensity, deepening the world right where we are. Fantasy and reality are opposing forces, but imagination and reality are not in opposition: imagination goes toward reality, shapes and evokes it.

Ο αρχαιότερος εν Ελλάδι πλήρως σωζόμενος ανθρώπινος σκελετός - Σπήλαιο Φράγχθι

.
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/historia_abstract.htm :
Νεότερη Παλαιολιθική Εποχή
Σε αυτή την περίοδο εμφανίστηκε μια ανεπτυγμένη τεχνική κατασκευής λεπίδων και κατεργασίας πυρήνων πυριτόλιθου. Μια θέση με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και σε αυτή τη φάση είναι η (33000 π.Χ.) θέση «Κοκκινόπηλος» του ποταμού Λούρου (Ήπειρος) στην οποία παρουσιάζεται μια πολύ πρώιμη λιθοτεχνία ειδικών λεπίδων (800 εργαλεία και απολεπίσματα). Η μεταβατική Μεσολιθική Εποχή αντιπροσωπεύεται από τη θέση «Σιδάρι» στην Κέρκυρα.
7592 π.Χ. Απόλυτη ραδιοχρονολόγηση σκελετού άντρα ο οποίος ήταν περίπου 25 ετών, είχε ύψος 1,58 μέτρα και πέθανε από χτύπημα στο κεφάλι. Βρέθηκε θαμμένος σε αβαθές κοίλωμα στο σπήλαιο Φράγχθι της Ερμιονίδας. Ο αρχαιότερος πλήρης ανθρώπινος σκελετός που ανακαλύφθηκε στην Αιγαιίδα. Στο σπήλαιο εντοπίστηκαν επίσης πάρα πολλά εργαλεία και οστά ζώων, κυρίως ελαφιών και ψαριών, καθώς επίσης και λείψανα που ανήκαν σε βραχύσωμους άντρες και γυναίκες με διαδεδομένη αναιμία και αρθριτικές παραμορφώσεις
.
http://www.ermionida.info/gr-html/fragthi.html :
Tο σπήλαιο Φράγχθι βρίσκεται στον κόλπο της Κοιλάδας στην Αργολίδα και είναι ένα ασβεστολιθικό κοίλωμα μήκους περίπου 150μ και μέγιστου πλάτους περίπου 45μ. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται σήμερα από τεράστιους ογκόλιθους που αποσπάστηκαν σε διάφορες φάσεις από την οροφή του. Στο πίσω μέρος της σπηλιάς υπάρχει μικρή λίμνη με υφάλμυρο νερό.
.
Oι ανασκαφές στη σπηλιά διενεργήθηκαν από το 1967 έως το 1976 από διεθνή ομάδα αρχαιολόγων, διαφόρων ειδικών και ντόπιων εργατών με επικεφαλής τον καθηγητή Τόμας Τζάκομπσεν. Τομές ανοίχτηκαν στο μπροστινό τμήμα της σπηλιάς καθώς επίσης και έξω από τη σπηλιά κατά μήκος της παραλίας. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν μία σπάνια για την Ευρώπη ακολουθία ανθρώπινης κατοίκησης από την Ανώτερη Παλαιολιθική μέχρι το τέλος της Νεολιθικής περιόδου (περίπου 25.000-3.000 π.Χ.).
.
H Κοιλάδα είναι ένα χωριό ψαράδων και ναυτικών. Τι σχέση όμως είχαν με τη θάλασσα οι προϊστορικοί κάτοικοι της περιοχής; Αυτό είναι το θέμα που η έκθεση αυτή θα εξερευνήσει με ένα ταξίδι στα βάθη του παρελθόντος. Οδηγοί μας σ΄ αυτό το ταξίδι θα είναι από τη μια πλευρά οι αλλαγές του τοπίου στην περιοχή, όπως πιστοποιήθηκαν από υποθαλάσσιες γεωφυσικές έρευνες στον κόλπο της Κοιλάδας και από την άλλη κάποια από τα... σκουπίδια που άφησαν πίσω τους οι αρχαίοι κάτοικοι της σπηλιάς, όπως τα χιλιάδες ψαροκόκαλα, κοχύλια, και εργαλεία από οψιανό. Τα περισσότερα από αυτά τα ευρήματα είναι μικρού μεγέθους και βρέθηκαν κατά το κοσκίνισμα του ανασκαμμένου χώματος με το ξερό κόσκινο και το νεροκόσκινο.
.
http://istorikhermionida.wordpress.com/2009/03/01/%CF%83%CF%80%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%B3%CF%87%CE%B8%CE%B9-franchthi-cave/
.

Η Εξέλιξη των Τραγωδών

..
Υπάρχει ένας παραδεγμένος παραλογισμός,ο εξής :
Κατά κανόνα ανεξαίρετο,όλοι βλέπουνε την Τραγωδία ως ένα γεγονός ενιαίας υπόστασης και αφετηρίας ως προς την εξέλιξη του,που
1.αρχινά με τον Αισχύλο,
2.τελειοποιείται με τον Σοφοκλή,και
3.εκφυλίζεται με τον Ευριπίδη στο τέλος.
..
17 χρόνια χωρίζουν τον Σοφοκλή από τον Αισχύλο,και 24 τον Σοφοκλή από τον Ευριπίδη.
Τα μεσοδιαστήματα αυτά μεταξύ των τριών τραγωδών είναι αρκετά να διαμορφώσουν ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ με διαφορετική ΕΣΤΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ,
τριγύρα απ'τον ανάλογο ως προς την εξωτερική μορφή του τύπο ΣΚΕΨΗΣ,ΤΕΧΝΗΣ και ΖΩΗΣ.
..
Όσον αφορά την Τραγωδία δεν υπάρχει ζήτημα εσωτερικής εξέλιξης,
αλλ'αναχώρησης μες από τρία όλως διάφορα ως προς την πνευματική και δημιουργική ουσία τους κέντρα :
Α.Το Επικό,Θρησκευτικό και Κοσμικό,
Β.Το Αστικό -στην αγνή και όχι διεφθαρμένη σημασία αυτής της λέξης- και
Γ.Το Σκεπτιστικό,Ατομιστικό,Μεικτό.
..

Cultural ecology - Πολιτιστική Οικολογία

Εισηγητής της,θεωρείται ο ανθρωπολόγος Julian Haynes Stewart,1902-1972,
γνωστός ως ένας από τους πρωτοπόρους Νεο-Εξελικτικούς του 20ου αιώνα.
..
"Τα κοινωνικά συστήματα προέρχονται από πρότυπα οργάνωσης της εργασίας,τα οποία,
με τη σειρά τους,καθορίζονται από την ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"
..
"Παρότι υπάρχουν διαπολιτισμικές ομοιότητες κοινωνικής αλλαγής,
οι απαιτήσεις των διαφόρων φυσικών και ιστορικών πλαισίων προκαλούν διαφορετικές κοινωνικές εκδηλώσεις σε κάθε περίπτωση,καταλήγοντας σε ΠΟΛΥΓΡΑΜΜΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ"
..
"Η συλλογική εργασία και η συγκεντρωτική εξουσία,
που απαιτούνται για την άρδευση σ'ένα ξηρό κλίμα,
οδηγούν σε εξειδικευμένη κοινωνική διαστρωμάτωση και,τελικά,
στη συγκρότηση έθνους σε διάφορες περιοχές του κόσμου"
..
Cultural ecology - Wikipedia, the free encyclopedia

Using a computer to visualise change in biological organisms

Using a computer to visualise change in biological organisms

Ρωμα'ι'κό Δίκαιο - '' IUS ''..

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ - ΡΩΜΑ'Ι'ΚΟ ΔΙΚΑΙΟ :
..
Είναι η νομοθεσία που ίσχυε στην πόλη της Ρώμης και στην Ρωμα'ι'κή Αυτοκρατορία από την ίδρυση της Ρώμης (743 π.Χ.) έως την πτώση του Δυτικού Ρωμα'ι'κού Κράτους τον 5ο μ.Χ.αιώνα και του Ανατολικού/Βυζαντινού το 1453 μ.χ.
..
ΟΙ ΝΟΜΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΠΟΥ ΑΝΕΠΤΥΞΑΝ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΕΠΕΔΡΑΣΑΝ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΛΥ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑ'Ι'ΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΡΩΜΑ'Ι'ΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.
..
Ως Δίκαιο οι Ρωμαίοι θεωρούσαν :
α.το σύνολο των αναγκαίων κανόνων που έχουν τεθεί από μια κοινωνία,
με σκοπό τη ρύθμιση των σχέσεων των μελών της,
(είναι η αντικειμενική έννοια του Δικαίου)
β.την εξουσία που απονέμεται από το δίκαιο,
με σκοπό την ικανοποίηση έννομου συμφέροντος,
(είναι η υποκειμενική έννοια του Δικαίου,δηλαδή το ''Δικαίωμα'')
..
ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΕ :
..
Α.
1.ΗΘΙΚΗ....''MOS'' στον πληθυντικό ''MOSES''....Αποτελούν τους κανόνες συμπεριφοράς.
2.ΠΑΤΡΙΑ ΗΘΗ....''MORES MAIORUM''
B.
1.ΟΣΙΟ....''FAS''....Αφορά τις υποχρεώσεις του Ανθρώπου απέναντι στα Θεία.
..
Β.
1.ΓΡΑΠΤΟ ΔΙΚΑΙΟ....''IUS SCRIPTUM''....Είναι οι νομοθεσίες και οποιοσδήποτε κανόνας που προέρχεται από γραπτή πηγή.
..1a.Leges,Lex,είναι τα ψηφίσματα των Συνελεύσεων,
..1b.Senatus Cnsulta,είναι τα ψηφίσματα της Συγκλήτου,
..1c.Constitutiones Principum,είναι οι αποφάσεις του Αυτοκράτορα,
..1d.Edicta Magistratum,είναι οι αποφάσεις των Δικαστικών,
..1e.Responsa Prudentium,είναι οι απαντήσεις ή οι ενστάσεις από επιφανείς Νομομαθείς,
..1s.Interpretationes Prudentium,είναι η ερμηνεία των νόμων,
..1z.''IUS PRAETORIUM'' ή ''IUS HONORARIUM''...(edicta)...Είναι η βάση να εγκύπτει και να αξιολογεί την ζωντανή πραγματικότητα ο εκάστοτε Δικαστής,παίρνοντας υπόψιν,το τόπο,τον χρόνο και τον άνθρωπο.Είναι η ''ΖΩΣΑ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ"..."VIVA VOX".
2.ΑΓΡΑΠΤΟ ΔΙΚΑΙΟ....''IUS NO SCRIPTUM''....Εθιμοτυπικό...''Consuetudo''...
Είναι τα Ήθη και τα Έθιμα.
..
Γ.
1.ΔΗΜΟΣΙΟ ή ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ....''IUS PUBLICUM''...''IUS COGENS''..
Αφορά τον Ρωμα'ι'κό λαό ως σύνολο και την περιουσία του ως συνόλου,
και δεν μπορεί να μεταβληθεί με συμφωνίες ιδιωτών.
2.ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ....''IUS PRIVATUM''..
Αναφέρεται στα άτομα,στην περιουσία τους και στις μεταξύ τους σχέσεις.
..
Δ.
1.''IUS CIVILE'' :
..1a.LEX DUODECIM TABULARIUM,είναι η "Δωδεκάδελτος",της οποίας ο Κικέρων σώζει κάποια τμήματα.
..1b.Εθνικό Δίκαιο....''CIVITAS''
..1c.''IUS PROPRIUM ROMANORUM'',το δίκαιο που επιφυλάσσεται αποκλειστικά για τους Ρωμαίους Πολίτες,
2."IUS GENTIUM",είναι το πρακτικό δίκαιο σ'αυτό που ο φυσικός λόγος εγκαθιδρύει μεταξύ όλων - "quod..naturalis ratio inter omnes homines constituit..",
3.:IUS DIVINUM",το Θε'ι'κό Δίκαιο
4."IUS NATURALE",το Δίκαιο της Φύσης.
..
Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΡΩΜΑ'Ι'ΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ :
Α.
Από την ίδρυση της Ρώμης (743 π.Χ.) έως την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας το 509 π.Χ. ίσχυε το Εθιμοτυπικό Δίκαιο και το Γραπτό Δίκαιο.
Β.
Από το 509 π.Χ. έως τον 3ο π.Χ. αιώνα ίσχυε το "IUS GENTIUM" και οι αποφάσεις των Δικαστών,των Διοικητών και των ανώτερων Αξιωματούχων στην απονομή της Δικαιοσύνης.
Ίσχυε τόσο για τους Ρωμαίους Πολίτες όσο και για τους ξένους (PEREGRINI),
γι'αυτό εμπλουτίσθηκε με :
α.το δίκαιο των εμπόρων της Μεσογείου,
β.το αίσθημα του Δικαστή σε έσχατη ανάγκη.
Γ.
Από τον 3ο π.Χ.αιώνα,όλοι οι υποτελείς της Ρωμα'ι'κής Αυτοκρατορίας,ονομάσθηκαν Ρωμαίοι Πολίτες,και άρχισε να ισχύει το "IUS CIVILE" που τότε ταυτίσθηκε με το "IUS GENTIUM".
Δ.
Το 529 μ.Χ.το Ρωμα'ι'κό Δίκαιο αναθεωρήθηκε και εμπλουτίσθηκε από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον Α' :
"CODEX CONSTITUTIONUM" ή "CODEX".
Το 539 μ.Χ.αναθεωρήθηκε ξανά από τον ίδιο : "CORPULURIS CIVILIS".
..
Η Γερμανία χρησιμοποίησε το Ρωμα'ι'κό Δίκαιο ως "επικουρικό ή συμπληρωματικό" ως το 1900,οπότε υιοθετήθηκε κοινός νομοθετικός κώδικας για όλο το Β' Ρά'ι'χ.
Ο όρος "επικουρικό ή συμπληρωματικό" σημαίνει ό,τι το Ρωμα'ι'κό Δίκαιο εφαρμοζόταν σε κάθε περίπτωση που δεν συγκρουόταν με τις κατά τόπους νομοθετικές ρυθμίσεις..
..

Ρομανικές Γλώσσες - Οι γλώσσες της Ρωμα'ι'κής Αυτοκρατορίας

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ - ΡΟΜΑΝΙΚΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ :
Προέρχονται από την Λατινική,και αποτελούν μια υποομάδα του ιταλικού κλάδου της Ινδο-Ευρωπα'ι'κής γλωσσικής οικογένειας.
..
Οι κυριότερες ρομανικές γλώσσες είναι :
η Γαλλική,
η Ιταλική,
η Ισπανική,
η Πορτογαλική και
η Ρουμανική.
..
Μικρότερης σημασίας είναι :
η Οξιτανική,
η Σαρδηνιακή,
η Καταλανική,
οι Ραιτορομανικές,
οι Κρεολές,και
η Δαλματική (νεκρή γλώσσα).
..
Οι ρομανικές γλώσσες αποτελούν ίσως την πιο ευδιάκριτη απ'όλες τις ομάδες γλωσσών της ΙνδοΕυρωπα'ι'κής και εκείνη που παρουσιάζει τις λιγότερες δυσκολίες από την άποψη της ανασύνθεσης της ιστορικής εξέλιξης.
..
Τούτο οφείλεται στο ό,τι :
α.ένα μεγάλο μέρος του βασικού λεξιλογίου είναι -παρά τις φωνολογικές μεταβολές-κοινό σε όλες τις Ρ.Γ.όπως και πολλοί γραμματικοί τύποι.
β.η καταγωγή των γλωσσών αυτών μπορεί εύκολα να αναχθεί στη γλώσσα της Ρωμα'ι'κής Αυτοκρατορίας.
..
Η ομοιότητα των Ρ.Γ. με την Λατινική είναι τόσο μεγάλη,
όπως διαπιστώνεται από την πλούσια λογοτεχνία και την εκτεταμένη θρησκευτική και κοσμική γραμματεία που έχει παραδοθεί,
ώστε δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία αμφιβολία για την συγγένεια τους.
..
Η ονομασία ''Ρομανικές Γλώσσες'' - ROMA_nce Language - υποδηλώνει το συσχετισμό των γλωσσών αυτών με την Ρώμη.
..