Κι ηύρα στα θρακιώτικα βουνά
κι ηύρα στις κορφές της 'Ηπειρος
κι έθρεψα την πείνα μου τη λάμια,
κι ηύρα σαν πρωτάρη ένα λαό,
που κυλούσε απ' τις κλεισούρες κι από τους ζυγούς
με τα φουσκωτά ποτάμια.
..
Δε τα ξέρει τα βιβλία κι είναι ακράταγος
και τ' αγάλματα δεν έχει των πολύθεων,
στα ταμπούρια τα 'χει τα σκολειά,
κι έχει γνώμη,κι έχει δύναμη,και θέλει !
..
Τα λεβέντικα τραγούδια του τα ζεί,
κι ο ίδιος είναι σαν αγάλματα θε'ι'κά.
..
Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες,
και με ονόματα τους κράζουν πονηρά
κλέφτες και απελάτες και προδότες,
τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι,
κι είναι,μέσα στους σκυφτούς,τα παληκάρια
κι είναι,μες τους κοιμισμένους,οι στρατιώτες.
..
Με μαύρα τα μαντήλια στα κεφάλια τους,
πες τους και καλόγερους,αν θέλεις,
πες τους και φιλόσοφους με τη φλοκάτα
πες τους εθνικούς ΄ είν' οι ακριβοί της Φύσης ΄
πες τους χριστιανούς ΄ Χριστό λατρεύουν
κι ο Χριστός γι' αυτούς γιομάτος νιάτα.
..
Ό,τι πολεμάτε για ν' αδράξετε
μ' ενός άδειου λόγου ορμή,
το ζητάνε αυτοί με τ' άρματα στα χέρια
και δε σκύβουνε γυρτούς βωμούς να ορθώσουνε,
κι είναι σαν πατέρες των παιδιών
που θα πλάσουνε βασίλεια,του Ήλιου ταίρια.
..
Της υγειάς το γάλα και το αίμα
της θυσίας ταιριάσανε στο είναι τους,
και στα λογγωμένα τους τα στήθια
μιά πλατειά καρδιά βροντολαλεί,
μαρτυρώντας,πολεμώντας,τραγουδώντας,
τη ζωή και την αλήθεια.
..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου