Εμπεδοκλής (495 π.Χ.) - Φύση

Είν' της Ανάγκης ορισμός,παλαιός των θεών νόμος
αγέραστος,μ' όρκους πολλούς περισσοσφραγισμένος,
όποιος τα χέρια μ΄αίματα και φόνους τα μολύνει
κι όποιος ομώσει αμαρτωλός ψεματισμένο όρκο
εις έν' από τους δαίμονες,που ζουν μακρούς αιώνες,
τρισμύρια χρόνια αυτοί μακριά να φεύγουν των μακάρων
και χίλιες ν' αποχτούν μορφές πλασμάτων ολοένα
και της ζωής τους δύσκολους ν' αλλάζουν ανηφόρους.
..
Γιατί στη θάλασσα η πνοή τους διώχνει των ανέμων
και στη στεριά η θάλασσα τους φτύνει,κι η γη πάλι
στου Ήλιου τη φεγγοβολή κι ο Ήλιος στον αέρα.
..
Άλλος τους δέχεται απ' αλλού και τους σιχαίνονται όλοι.
..
Τώρ' απ' αυτούς είμαι εγώ,θεόδιωχτος και αλήτης !
..
Άλλο θα λέγω ΄ κανενός θνητού δεν έχει γέννα,
ουδέ και τελευτή καμιά του φοβερού θανάτου,
αμ' έχει μόνο ένωση και χωρισμό στοιχείων
και τούτο γέννα οι πολλοί τ' ονομάζουν.
..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου