Παράλληλα με το πρόβλημα της διάκρισης μεταξύ φυλής και εθνικής ομάδας υπάρχει το πρόβλημα της διάκρισης μεταξύ εθνοκεντρισμού και ρατσισμού.
..
Στον εθνοκεντρισμό η υποτιθέμενη κατωτερότητα,οι αδυναμίες και τα αρνητικά χαρακτηριστικά της ομάδας πιστεύεται ό,τι καθορίζονται πολιτιστικά
-και μόνο πολιτιστικά-.
Είναι πολύ ευρύτερο φαινόμενο από τον ρατσισμό και μπορεί να υποστηριχτεί ό,τι είναι σχεδόν παγκόσμιο.
Όλα σχεδόν τα μέλη των πολιτισμών θεωρούν τον δικό τους τρόπο ζωής ανώτερο από εκείνον ακόμη και των στενότερων γειτόνων τους.
..
Στον ρατσισμό υπάρχει η πεποίθηση ό,τι οι αδυναμίες είναι εγγενείς.
..Τα μέλη μιας φυλής ή εθνικής ομάδας θεωρούν μειονεκτούντα τα μέλη
άλλης φυλής ή εθνικής ομάδας.
Συνέπεια τούτου αναπτύσσουν έντονη πίστη στην ανωτερότητα και την υπεροχή τους.
..Είναι η ιδέα ή η αντίληψη ό,τι στα κληρονομούμενα φυσικά χαρακτηριστικά,
καθώς και σε ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας,
των νοητικών δυνατοτήτων και των πολιτισμικών καταβολών,
υπάρχει αιτιακή σύνδεση και ότι,σε συνδυασμό με τα παραπάνω,
κάποιες φυλές είναι κληρονομικά υπέρτερες από άλλες.
Δεν συνδέεται αναγκαστικά με βιολογικούς ή ανθρωπολογικούς ορισμούς της φυλής.
..Πολλές φορές οι ιδέες της ανωτερότητας επεκτείνονται αδιακρίτως σε :
θρησκευτικές φατρίες,σε έθνη,σε γλωσσικές και σε πολιτιστικές ομάδες.
..Ο ρατσισμός μακράν απέχει από του να είναι παγκόσμιο φαινόμενο.
Ως ολοκληρωμένη θεωρία που ερμηνεύει τη βιολογική αιτιότητα της πολιτιστικής συμπεριφοράς,αποτελεί την εξαίρεση μάλλον παρά τον κανόνα.
..
Δεν αποκλείουν αμοιβαία ο ένας τον άλλο.
Οι ρατσιστικές κοινωνίες είναι σχεδόν πάντοτε και εθνοκεντρικές :
οι λαοί συχνά αισθάνονται ανώτεροι από άλλους και από πολιτιστική και από φυλετική άποψη.
Παρ' όλα αυτά πολλές σε μεγάλο βαθμό εθνοκεντρικές κοινωνίες δεν είναι ρατσιστικές.
..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου