Αριστομένης Προβελέγγιος (1850-1930) - Σαν που βαδίζει η ανθρωπότης

..
Ατέλειωτη κραυγή πολέμων
αντιβοά μες στον αιώνα
και των παθών ο άγριος δαίμων
ξίφη ακονίζει αδελφοκτόνα.
..
Αλλ' οι μεγάλοι λαοπλάνοι,
ωσάν οργή και ωσάν κατάρα,
αυτοί μακριά απ΄ το λιμάνι,
τον κόσμο σέρνουν,στην αντάρα.
..
Ω Ειρήνη και Δικαιοσύνη
και συ,αγία Ελευθερία,
που τα βιβλία της λαμπρύνει
με τ' όνομα σας η Ιστορία !
..
Υπάρχει σφαίρα πουθενά
στη άπειρη Δημιουργία,
που χαίρεται παντοτεινά
των νόμων σας της ευλογία ;
..
Είσθ' ονειροφαντάσματα
με κάλλη σαγηνευτικά ;
Είσθε της γης μας πλάσματα
απατηλά,χιμαιρικά ;
..
Ω,ναι ! σ' αυτή εδώ τη γη,
σ' αυτή ο άνθρωπος σας πλάθει
ή αιώνια σας νοσταλγεί
μες στα δεινά του και τα πάθη.
..
Ω σείς,ω πνεύματα ιερά,
ουρανογέννητοι διαβάτες,
που σα μετέωρα φωτερά
απ' τη σφαίρα μας περνάτε !
..
Ω Ιεροφάνται σείς πιστοί
της επιστήμης,που ημερώνει,
εξευγενίζει,απολυτρώνει
απ' τα σκότη τη ψυχή !
..
Και σείς,που φέρνετε στη γη
την ομορφιά την ουράνια,
τη παραδείσια αρμονία,
σείς των Μουσών μυσταγωγοί !
..
Αυτά το κόσμο θ' αναπλάσουν
αιώνες όσοι κι αν περάσουν.
Σπόρος που ρίχνεται στη γη,
δε χάνετ' όσο κι αν αργήσει.
..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου