Ο διάλογος είναι επιπλέον ενδιαφέρον για δύο λόγους : διατυπώνει καθαρά το δόγμα ότι η γνώση είναι ανάμνηση και εισάγει ως χαρακτήρα του διαλόγου τον πολιτικό Άνυτο,πρωτεργάτη της ποινικής δίωξης του Σωκράτη.
Το κατά πόσο η αρετή μπορεί να διδαχθεί εξαρτάται από το τι είναι η αρετή.
Η έρευνα για την αρετή είναι δύσκολη,ακόμη και η δυνατότητα διερεύνησης απειλείται από το παράδοξο του Μένωνος,που αφορά την έρευνα της γνώσης.
Αν ένα άτομο αγνοεί το θέμα της έρευνας του,δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει το άγνωστο,ακόμη και αν το ανακάλυπτε.Αν,αφετέρου,το άτομο το γνωρίζει ήδη,τότε η έρευνα είναι ανώφελη,γιατί είναι άσκοπο να ερευνά κανείς για κάτι που ήδη ξέρει.
Η δυσκολία αυτή θα εξαφανιζόταν αν η ψυχή είναι αθάνατη και έχει γνωρίσει από παλιά όλη την αλήθεια,έτσι ώστε να χρειάζεται απλώς να ξαναθυμηθεί.
Ο Σωκράτης αποδεικνύει ότι ένας νεαρός δούλος που δεν σπούδασε ποτέ του γεωμετρία μπορεί να οδηγηθεί στην αναμνηση μαθηματικών αληθειών : γενικά η γνώση είναι ανάμνηση.Ο Σωκράτης διατυπώνει την πρόταση ότι η αρετή είναι γνώση και θα πρέπει να υπάρχουν ειδικοί που να την διδάσκουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου